| تبليغات | X |
|
همه ایمانم را نذر آمدنت کردم .....؟؟ نیامدی ، حالا هیچ چیز ندارم....
خداوند شاید فقط یک عصیان است عصیان ذهن های به بن بست رسیده
دوست داشتنی ترین عادت زندگی ام ، ترکت میکنم.....
هزاران بار در خودم می کشمت و تو باز هم زنده می شوی در من ! اما این بار آخر است ، چون دیگر فرصتی نیست....
بهترین برچسبی که خوردم تو بودی ، به دیوار زندگی می چسبانمت و می روم من و تو هرگز از یک جنس نبودیم..... این چیزی بود که دیر فهمیدم ، تو بمان میان شادیهای مداوم زندگی من باید بروم....
فقط یه آرزو دارم ولی نه امکانشو دارم ، نه فرصتش! لعنت ..........
حال آدمی رو دارم که از یه جای خیلی بلند پرت شده ، همه استخوناش خرد شدن اما نمرده!!! خیلی حس بدیه......... |
About
شاعر نیم و شعر ندانم که چه باشد Archivesاردیبهشت 1391فروردین 1391 اسفند 1390 بهمن 1390 دی 1390 آذر 1390 آبان 1390 مهر 1390 شهریور 1390 مرداد 1390 خرداد 1390 اردیبهشت 1390 فروردین 1390 اسفند 1389 بهمن 1389 تیر 1389 خرداد 1389 آبان 1388 فروردین 1388 دی 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 آذر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 مهر 1384 شهریور 1384 مرداد 1384 خرداد 1384 اردیبهشت 1384 Links
بلاگفا |
